Hoewel de Odyssey G6 veel sterke punten heeft, zijn er ook enkele belangrijke aandachtspunten. Allereerst de inherente risico's van OLED-technologie: hoewel OLED fantastisch is voor zwartweergave en contrast, is burn-in bij langdurig statisch beeld nog altijd een reële zorg. HUD-elementen, minimaps of statische UI's in competitieve games kunnen na jaren intensief gebruik subtiele permanentie inhouden. Het risico is niet automatisch hoog bij normaal gebruik, maar professionele of zeer intensieve gamers moeten voorzichtig zijn en schermbeschermende instellingen inzetten, zoals pixel shift en automatische dimming.
Een ander nadeel is de afhankelijkheid van hoge framerates om de voordelen van 240Hz echt te benutten. Niet alle games of systemen halen gemakkelijk 240 FPS op QHD, vooral bij ray-tracing of grafisch intensieve instellingen. Dit betekent dat je mogelijk je in-game settings moet verlagen of een krachtige GPU nodig hebt. Bovendien varieert de daadwerkelijke HDR-ervaring: OLED levert uitstekende contrasten, maar zonder extreem hoge piekhelderheid kunnen sommige HDR-effecten minder indrukwekkend zijn dan op monitors met speciale peak-brightness implementaties.
Tot slot ondersteunt de monitor geen USB-C met DisplayPort-alternatief en power delivery, wat moderne laptops en ultrabooks vaak prettig vinden. Ook ontbreken geavanceerde ergonomische details of een ingebouwde KVM-switch; basale standaanpassingen zijn goed, maar power-users missen misschien extra fine-tuning. Deze punten verklaren niet de kwaliteiten van het scherm, maar zijn belangrijke overwegingen voor specifieke gebruikersgroepen.